![](https://www.sadaos.com/wp-content/uploads/2016/11/the_matrix-sadaos_story.jpg)
หนังเรื่อง The Matrix ออกฉายในโรงภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อ 17 ปีก่อน ในขวบปีสุดท้ายของศตวรรษที่ 19 หนังสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ออกมาได้อย่างน่าทึ่ง และกลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ปฏิวัติเทคนิคพิเศษ รวมไปถึงการสร้างภาพยนตร์ แต่นอกจากสิ่งที่เห็น The Matrix ยังมีอะไรมากมายที่ไม่ได้เห็น หรือถูกซุกซ่อนเอาไว้มากมาย และ ไคล์ สมิธ จาก เดอะ นิว ยอร์ค โพสท์ ได้บันทึกเอาไว้ และเราขอเก็บมาเล่าต่อให้ฟัง ในแบบที่ไม่ต้องเลือกกินยาเม็ดไหนก่อนที่จะได้รับรู้
The Matrix เกือบมีดารานำชื่อ วิลล์ สมิธ!
คีอานู รีฟส์ ไม่ใช่ตัวเลือกแรกสำหรับบทนีโอ ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจ เพราะสถานภาพในการทำงานของรีฟส์ในช่วงนั้น ถือว่าง่อนแง่นเต็มที และหนึ่งในคนที่บอกปัดบทนี้ไปก็คือ วิลล์ สมิธ ที่เลือกไปเล่นหนังเรื่อง Wild Wild West แทน “ผมน่าจะทำให้ The Matrix วุ่นวายไปหมดแน่ๆ” สมิธกล่าว “ในตอนนั้น ผมไม่ได้ดูเท่มากพอในฐานะนักแสดง ที่จะทำให้หนังออกมาเป็นอย่างที่คีอานูทำ” และเขาก็คิดถูก แถมในขณะเดียวกันวิลล์ก็ไม่ได้ทำอะไรเลอะเทอะเลยซินะใน Wild Wild West น่ะ นิโคลาส เคจ ลีโอนาร์โด ดิคาพรีโอ และทอม ครูซ ก็เคยมีข่าวออกมาว่า บอกปัดบทในหนังเรื่องนี้ด้วย
แซมวล แอล. แจ็คสัน เกือบจะได้เป็นมอร์ฟีอุสแล้ว
ลอว์เรนซ์ ฟิชเบิร์นก็ไม่ใช่ตัวเลือกแรกสำหรับบทมอร์ฟีอุสเหมือนกัน และแซมวล แอล แจ็คสัน ก็มีข่าวว่าเป็นหนึ่งในนักแสดงที่ปฏิเสธบทนี้ ซึ่งไปๆ มาๆ ก็กลายเป็นเรื่องชดใช้เวรชดใช้กรรมกันไป เพราะครั้งหนึ่ง ฟิชเบิร์นก็เคยปฏิเสธบทที่เป็นของแจ็คสันในหนัง Pulp Fiction มาก่อน ซึ่งแสดงให้เห็นว่า นักแสดงผิวดำสองคนนี้มีอะไรบางอย่างร่วมกัน และถ้ายังไม่มั่นใจ ทีเด็ดมันอยู่ตรงนี้ เมื่อหลายปีก่อน แจ็คสันเคยเดินออกจากวงสัมภาษณ์กลางคันมาแล้ว เมื่อผู้สัมภาษณ์เข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นฟิชเบิร์น
มีนัยถึงตัวเลขมากมายเกลื่อนกลาดในหนังเรื่อง!
ตัวเลขที่ว่าก็คือเลข 1 และเลข 3 ที่ปรากฏให้เห็นบ่อยครั้งในหนัง เริ่มจาก นีโอ (Neo) ชื่อตัวละครของคีอานู รีฟส์ ที่เป็นการสลับตัวอักษรของคำว่า One ที่หมายถึงเลข 1 ส่วนชื่อตัวละครที่แคร์รี-แอนน์ มอสส์เล่น ทรินิตี (Trinity) ก็คือเลข 3 นอกจากนี้ตัวเลขมากมายในแบ็คกราวนด์ของหนัง ก็มักจะมีเลข 1 และ/หรือ 3 ปรากฏอยู่
พี่น้องวาชาวสกี มีการบ้านพิเศษให้นักแสดงทำ
พี่น้องวาชาวสกีจะให้บรรดานักแสดงทำการบ้านด้วย โดยรีฟส์และนักแสดงคนอื่นๆ จะถูกผู้เขียนบท/ ผู้กำกับ แลร์รี (ปัจจุบันใช้ชื่อว่าลานา และผ่าตัดแปลงเพศเรียบร้อยแล้ว) และแอนดี (ปัจจุบันใช้ชื่อว่า ลิลลี และผ่าตัดแปลงเพศเรียบร้อยแล้วเช่นกัน) ขอให้สรุปใจความสำคัญของบทความทางปรัชญาที่เข้าถึงได้ยาก อย่าง Simulacra and Simulation ของ ฌอง โบดริลยาร์ด (Jean Baudrillard) และหนึ่งในหนังสือฉบับก็อปปีของเรื่องนี้ ก็ปรากฏให้เห็นในหนัง โดยนีโอเอาไว้ใช้เป็นที่ซุกซอฟท์แวร์เถื่อนนั่นเอง
ท่ากระโดดของนีโอ ได้แรงบันดาลใจมาจากการ์ตูนชุด Looney Toons
แต่ไม่ใช่การเลียนแบบตามเป๊ะๆ พี่น้องวาชาวสกี เล่าให้ฟังว่า ในฉากที่นีโอพยายามเรียนรู้การกระโดดครั้งแรกแล้วหล่นลงมา จากนั้นก็กระเด้งขึ้นจากพื้นอย่างรุนแรง ก็มีท่าทางกระโดดของเจ้าหมาป่าวิลลี อี ไคโยตี (Wile E. Coyote) เป็นต้นแบบนั่นเอง
- ชิคาโกได้รับการกล่าวถึงตลอดทั้งเรื่อง
บรรดาชื่อถนนทั้งหลายในเรื่องมาจากชิคาโก ซึ่งเป็นเมืองที่พี่น้องวาชาวสกีเติบโตมา พวกเขาเลยใช้การพูดถึงบ้านเกิดเพื่อให้รู้สึกว่าเป็นสถานที่เฉพาะมีความพิเศษ แต่เอาเข้าจริงๆ หนังเรื่องนี้ถ่ายทำกันที่ซิดนีย์, ออสเตรเลีย
Bound เพื่อ The Matrix
ผู้อำนวยการสร้างโจเอล ซิลเวอร์ เกิดลังเลเรื่องความสามารถในการทำงานของพี่น้องวาชาวสกี ว่าจะทำหนังออกมาได้ไหม เขาก็เลยบอกให้พี่น้องคู่นี้ไปทำหนังอีกเรื่อง ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าออกมาฉายก่อน ซึ่งกลายมาเป็นหนังเรื่อง Bound ที่ออกฉายในปี 1996
ทำไมต้องสีเขียว
สีเขียวทำให้โลกของเมตริกซ์ออกมาดูแปลกๆ ฟิลเตอร์สีเขียวจะถูกใช้ในทุกฉากของหนัง เพื่อที่จะทำให้ผู้ชมรู้สึกว่านี่เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอีกโลกหนึ่ง ซึ่งเรากำลังชมผ่านจอมอนิเตอร์ ยิ่งไปกว่านั้น สีฟ้าคือสีที่ถูกกำจัดออกไปจากทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เราได้เห็นในโลกของเมตริกซ์
คีอานู รีฟส์ฉกท่าทางที่เปรียบกับลายเซ็นของบรูซ ลีมาใช้
คีอานู รีฟส์ หยิบยืมท่าประจำของบรูซ ลี ดารากังฟูระดับตำนานจากหนัง Enter the Dragon มาใช้เพื่อเป็นการเปิดฉากการต่อสู้ของตัวเอง ด้วยการใช้นิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือถูที่ปลายจมูก ซึ่งเขาตั้งใจเอามาใช้ใน “The Matrix” โดยเฉพาะ
- สมาชิกคลับซาดิสม์แอนด์มาโซคิสม์ มาปรากฏตัวจริงๆ ในเรื่อง
คลับของพวกซาดิสม์และมาโซคิสม์ เป็นสถานที่ที่มีอยู่จริง และพี่น้องวาชาวสกีก็ขอให้บรรดาผู้ที่คุ้นเคย หรือไปเที่ยวคลับเดอะ เฮลล์ไฟร์ ในซิดนีย์ มาที่กองถ่ายพร้อมใส่เสื้อผ้าของตัวเอง เพื่อไปเข้าฉากที่นีโอได้เจอกับทรินีตี ซึ่งสมาชิกคลับที่ว่าก็ทำให้ ด้วยเหตุนี้ฉากหลังของนักแสดงทั้งสองคน ก็คือบุคคลจากคลับแห่งนี้นั่นเอง
เข็มไม่ได้ทำให้คีอานูกลัวเลย
รีฟส์ตกลงปลงใจที่จะทำตัวเป็นเหมือนหมอนปักเข็ม ในฉากที่นีโอต้องปรากฏตัวพร้อมกับมีเข็มแทงไปตามร่างกาย โดยจะมีการใช้หุ่นมาแทนตัวเขา แต่มีบริเวณหนึ่งที่หมอฝังเข็มไปในตัวของรีฟส์จริงๆ นั่นก็คือ บริเวณศีรษะ
ฉากดวลปืนในล็อบบี ไม่ใช่ภาพดิจิตอล
ฉากดวลปืนกันในล็อบบี้ของสำนักงาน ไม่ใช่ฉากที่ใช้ดิจิตอลเข้ามาช่วย หากเป็นทุกวันนี้ ฉากนี้น่าจะใช้ซีจีไอมาสร้างเป็นภาพอย่างหนัก แต่พี่น้องวาชาวสกีเลือกที่จะสร้่างฉากนี้ขึ้นมาจริงๆ โดยทุกอย่างเป็นของจริงอย่างที่เห็นในหนัง มีทั้งระเบิด น้ำที่ถูกปล่อยออกมา โดยต้องใช้เวลาถึง 10 วันสำหรับการถ่ายทำฉากนี้
นักแสดงในเรื่องจะสวมเสื้อผ้าที่มีการดีไซน์เฉดสีเอาไว้
เฉดสีของเสื้อผ้าในหนัง จะเป็นการออกแบบเฉพาะขึ้นมา โดยเป็นงานของ ริชาร์ด วอลเกอร์ และบริษัทของเขาที่ชื่อว่า ไบลนดี (Blinde) ซึ่งตัววอลเกอร์เองยังเป็นคนที่ออกแบบแว่นกันแดดให้กับตัวละครหลักที่เป็นชื่อเรื่องของหนัง Lara Croft: Tomb Raider เมื่อปี 2001 ใส่อีกด้วย
หนังสร้างปรากฏการณ์เรื่องนี้เกือบจะไม่ได้ปรากฏตัว
วอร์เนอร์ บราเธอร์ส ไม่ค่อยแน่ใจว่าจะสร้างหนังเรื่องนี้ดีหรือไม่ พี่น้องวาชาวสกี้ก็ยังไม่เป็นที่รู้จักในตอนนั้น แต่ท้ายที่สุดพวกเขาก็กล่อมสตูดิโอให้สนับสนุนจนได้ ด้วยการส่งสตอรีบอร์ดการถ่ายทำแบบช็อตต่อช็อตหนา 600 หน้าให้กับสตูดิโอ ซึ่งดูๆ ไปแล้วก็ไม่ต่างไปจากนิยายภาพเล่มโตหนาเตอะ ที่มีจอฟ ดาร์โรว์ และสตีฟ สครอเซ เป็นคนวาด
จุดเริ่มต้นของหนัง
The Matrix เริ่มต้นอย่างเรียบง่าย มีจุดกำเนิดในตอนที่พี่น้องวาชาวสกี “นั่งอยู่ด้วยกันในอพาร์ทเมนท์แคบๆ ที่ชิคาโก วิวที่เห็นก็มีเพียงกำแพงอิฐ ตั้งข้อสงสัยขึ้นมาว่า มีเหตุผลอะไรใหม หรือกฏธรรมชาติอะไรบ้าง ที่จะนำมาใช้อธิบายได้ว่า ทำไมหนังแอ็คชันส่วนใหญ่ถึงไร้สมอง และในทางกลับกัน หนังที่ใช้ความคิดมากมายส่วนใหญ่ ทำไมไม่มีฉากแอ็คชัน”
จากเรื่อง ย้อนดูเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของหนังเรื่องสำคัญส่งท้ายยุค 90 The Matrix คอลัมน์ สกูปพิเศษ โดย ฉัตรเกล้า นิตยสารเอนเตอร์เทน ฉบับที่ 1209 ปีกษ์แรกมิถุนายน 2559
ติดตามอ่านเรื่องราว ข่าวสาร ชมตัวอย่าง ชมคลิป ชม MV อ่านงานวิจารณ์หนัง และเพลง แบบนี้ ได้ด้วยการกดไลค์ Like เพจสะเด่าส์กันไว้ก่อน ได้ที่นี่